«نحنُ اقرب الیه من حبل الورید»

نظرات شخصی وگاه و بیگاه سیدعلی ال احمد به عنوان یک مرد شیعه مهندس صنایع و اقتصاد تجارت الکترونیکی

وقت تلف شده
ساعت ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٢/٢   کلمات کلیدی:

ساعت ۶ بعد از ظهر از بازار میاد خونه. اگه حال داشته باشه، نماز رو میره مسجد سر کوچه. وگرنه تو خونه نماز رو می‌خونه و دوش روزانه اش رو می‌گیره و بی دردسر میشینه به کانال تلویزیون عوض کردن، یا روزنامه ای رو که از صبح دوبار خونده، دوباره بهش نگاهی بندازه و یا با اهل و عیال حرف بزنه و ............

این زندگی خیلی از آدم های دور و بر منه. یک زندگی آروم. نهایت التهاب زندگی اینه که فردا چک دارم یا نه، یا اینکه کی باید پول مدرسه بچشو بده.

من که هر وقت دور و برم رو نگاه کردم یا فرداش امتحان داشتم یا موعد تحویل پروژه نزدیک یا باید یه تحقیق بنویسم یا ... کلاْ بی خیال شدن کالایی کم پیدا شده. زندگی در عجله چیز جالبیه. تقریباْ ۹۰ در صد مردم شرایطی اینگونه دارند.

به هر حال

یا حق