«نحنُ اقرب الیه من حبل الورید»

نظرات شخصی وگاه و بیگاه سیدعلی ال احمد به عنوان یک مرد شیعه مهندس صنایع و اقتصاد تجارت الکترونیکی

فرصتی از جنس تهديد
ساعت ۱٢:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۸/۳   کلمات کلیدی:

تا حالا به این فکر کردین که اگه همه آدم ها همیشه کارهای خوب فقط می کردند، هیچ وقت همدیگه رو سر کار نمی گذاشتن، برای هم خالی نمی بستن، به همدیگه تیکه نمی انداختن، همدیگه رو دست نمی انداختن، قهر نمی کردن، خودخواهی اصلاْ نداشتن، شیطونی نمی کردن و ... زندگی چقدر کسل کننده و غیر قابل تحمل می شد!!

درسته که آدم ها نباید کارهای بد انجام بدن، چون کارهای بد مثل ویروس میمونه! اما نباید فراموش کنیم که واکسن هم ویروس ضعیف شده است. این جور کارها قدرت تحمل رو تو افراد بالا می بره.

مثلاْ آدم هایی که دم پر من بودن می دونن که من زبون تیزی دارم. تیکه هایی که می اندازم گاهی تا نهاد آدم ها رو می سوزونه :ی ...... شاید اوایل که ملت با من آشنا میشن از این خصلت من زده بشن و یا بهشون بر بخوره! اما اگه یکی دو روز تحمل کنن می بینن که توی این تیکه ها هیچ هدفی غیر از شادی نبوده!! جالب اینه که آدم هایی که بتونن از پس زبونه من بر بیان و عقب نکشن برای من خیلی افراد قابل احترامی هستن. چون این دوستی حتماْ ادامه پیدا می کنه!

توی خودتون ببینین چه صفاتی هستند که از این داستان بهره می گیرند!

یا حق