«نحنُ اقرب الیه من حبل الورید»

نظرات شخصی وگاه و بیگاه سیدعلی ال احمد به عنوان یک مرد شیعه مهندس صنایع و اقتصاد تجارت الکترونیکی

 
ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۱٢/٢۱   کلمات کلیدی:

 

تو به من خنديدی...                                  من به تو خنديدم...

و نمی دانستی                                 ***    چون که می دانستم

من به چه دلهره ازباغچه ی همسايه      ***    سيب را دزديدی

سيب را دزديدم                                 ***     پدرم از پی تو تند دويد

با غبان از پی من تند دويد                    ***     و نمی دانستی

سيب را دست تو ديد                          ***     باغبان باغچه ی همسايه

غضب آلوده به من کرد نگاه                   ***     پدر پير من است

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاک***      من به تو خنديدم

و تو رفتی و هنوز...                            ***      تا که با خنده ی خود...

سالهاست که در گوش من آرام آرام       ***      پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

خش خش نام تو تکرار کنان                 ***       بغض چشمان تو ليک...

می دهد آزارم...                                ***       لرزه انداخت به دستان من و...

و من انديشه کنان                             *** سيب دندانزده ازدست من افتاد به خاک 

غرق اين پندارم                                 ***      دل من گفت:برو!

که چرا                                            ***  چون نمی خواست به خاطر بسپارد

خانه ی کوچک ما                              ***       گريه ی تلخ تو را 

سيب نداشت...                               ***         و من رفتم و هنوز

                                                    ***    سالهاست که در گوش من آرام آرام

  آبيه ماله حميد مصدق                     ***  حيرت و بغض نگاه تو تکرار کنان

                                                    ***       می دهد آزارم...

                                                    ***      و من انديشه کنان

                                                    ***      غرق اين پندارم

                                                    ***      که چه ميشد اگر

                                                    ***     خانه ی کوچک ما

                                                    ***       سيب نداشت... 

يا حق                                                  قرمزه ماله سکوت و هيا هو